Skip to content
Длабоко под далечната страна на Месечината се наоѓа огромна маса од невообичаено густ материјал, која би можела да биде остаток од астероидот што пред милијарди години го создал најголемиот зачуван ударен басен на земјиниот сателит.
Аномалијата е откриена под басенот Јужен Пол-Ејткен, огромна вдлабнатина широка околу 2.000 километри, која не може директно да се види од Земјата бидејќи се наоѓа на далечната страна на Месечината.
Според научните пресметки, скриената маса тежи најмалку 2,18 милијарди милијарди килограми и се протега до длабочина од најмалку 300 километри.
Нејзината тежина е толку голема што, според истражувачите, го повлекува дното на басенот надолу за приближно еден до два километри.
Научниците дошле до откритието со споредување на податоците за гравитацијата и топографијата на Месечината. Биле користени мерења од мисијата ГРАИЛ на НАСА и од ласерскиот висиномер на Лунарниот извидувачки орбитер.
Едно од можните објаснувања е дека густата маса содржи железо и никел од јадрото на огромниот астероид што удрил во Месечината пред околу четири милијарди години.
Компјутерските модели покажуваат дека при таков силен судир металното јадро на астероидот можело да се распрсне во горниот дел од месечевата обвивка, наместо целосно да потоне кон јадрото.
Втората можност е аномалијата да претставува концентрација на густи оксиди останати од периодот кога раната Месечина била покриена со огромен океан од растопена магма.
Истражувањето сè уште не дава конечен одговор за потеклото на материјалот. Научниците посочуваат дека аномалијата е поместена околу 400 километри од центарот на басенот, што дополнително го усложнува објаснувањето за нејзиното настанување.
Фактот што оваа маса останала на истото место милијарди години покажува дека внатрешноста на Месечината веројатно била постудена и поцврста отколку што претходно се претпоставувало.
Басенот Јужен Пол-Ејткен се смета за едно од најважните места за проучување на раниот Сончев Систем. За разлика од Земјата, каде древните траги се избришани од тектониката, ерозијата и вулканската активност, Месечината зачувала докази за судирите што ги обликувале планетите пред милијарди години.
Идните мисии и анализи на примероци од овој регион би можеле да покажат дали под површината навистина се наоѓа металното јадро на древен астероид или материјал создаден при ладењето на самата Месечина.
