Skip to content
Првиот целосен натпреварувачки ден од Зимските олимписки игри во Италија почна со транспортен удар што брзо излезе од рамките на „обична“ доцнежна линија. Во саботата, 7 февруари 2026, железничкиот сообраќај беше сериозно нарушен откако се пријавија повеќе инциденти во и околу Болоња, клучен јазол што ги врзува север–југ и исток–запад коридорите на земјата. Доцнењата се прелеаја и на брзите линии и на меѓуградски и регионални возови, во ден кога поголем дел од логистиката за Игрите зависи од тоа колку брзо и стабилно може да се движи јавниот превоз.
Според официјалните наводи, истрагата оди во насока на саботажа: пресечени/оштетени кабли и други интервенции на инфраструктурата предизвикале блокади и застои, а дел од сервисите биле привремено суспендирани додека мрежата се стабилизира. Италијанските власти, преку Министерството за транспорт, инцидентот го квалификуваа како чин со „невидена сериозност“, а Матео Салвини јавно го опиша како „напад врз државата“.
Симболиката е двојна: Олимпијадата формално се одржува околу 300 километри од местото на инцидентите, во Милано и Кортина д’Ампецо, но токму Болоња е „срцето“ на трансферите за голем дел од патничкиот сообраќај низ северна Италија. Затоа и краток прекин таму создава ефект на домино: распоредите се распаѓаат по вертикала, а секоја промена на траса и термин веднаш ја полни мрежата со дополнителен притисок.
Паралелата со Париз беше брзо повлечена: италијанското Министерство за транспорт во соопштенијата го спореди настанот со саботажите што ја погодија железничката мрежа во деновите околу отворањето на Летните игри 2024, сигнализирајќи дека „олимпискиот период“ станува високоризичен прозорец за критичната инфраструктура. Во таа рамка, во јавноста се отворија и стравувањата од можни кибернапади врз системи што управуваат со сообраќај, сигнализација и безбедност.
Овој железнички хаос доаѓа во момент кога Италија веќе се соочува со зголемени безбедносни и организациски тензии околу Игрите, од проширени полициски овластувања до чувствителни дебати за меѓународна безбедносна поддршка. На улица, тоа се чита како ризик од пренасочување на вниманието од спортот кон управувањето со кризите, а во институциите како тест дали системот има доволно „резерви“ за брза изолација на вакви удари без да се парализира секојдневието на градовите-домаќини и коридорите кон планинските арени.