Skip to content
Како Доритос се роди во Дизниленд е приказна што почнува во раните 1960-ти во ресторанот Casa de Fritos во калифорнискиот забавен парк, каде од вишок или отфрлени тортиљи почнале да се прават пржени и лесно зачинети чипсови, наместо да завршат како отпад, а токму таа едноставна идеја подоцна ќе прерасне во еден од најпрепознатливите светски брендови за грицки.
Во јадрото на приказната не стои корпоративна лабораторија, туку импровизација што се покажала попаметна од планот. Дизниленд тогаш работел со добавувачи и ресторани што барале брзи, евтини и привлечни решенија за посетителите, а чипсот од тортиљи во Casa de Fritos почнал да се продава доволно добро за да го привлече вниманието на Arch West, тогашен потпретседател за маркетинг во Frito-Lay. Откако ја видел побарувачката, Frito-Lay во 1964 година склучил договор со Alex Foods за регионално производство, пред производството набргу да биде префрлено во сопствени капацитети.
Две години подоцна, во 1966, Doritos излегува на националниот американски пазар и станува првиот тортиља-чипс што е лансиран низ целите САД. Првата верзија била далеку поскромна од денешните агресивни вкусови: обичен, печен/солен пченкарен чипс. Потоа следувал вкусот taco во 1967 година, а во 1972 и nacho cheese, варијанта што практично го редефинира брендот и му ја дава модерната масовна препознатливост.
Токму тука приказната станува поинтересна од анегдотата за „чипс од отпад“. Доритос не станува голем само затоа што настанал од снаодливост, туку затоа што компанијата навреме препознала дека од скромен, евтин производ може да направи национална навика. PepsiCo денес го наведува Doritos меѓу своите клучни глобални брендови, а индустриските анализи покажуваат дека само на американскиот пазар продажбата на Doritos достигнала околу 3,9 милијарди долари во 2024 година, што објаснува зошто оваа приказна одамна не е само симпатична историја од Дизниленд, туку пример како отпадот, маркетингот и тајмингот можат да се претворат во бизнис-империја.