Бен-Гвир и Нетанјаху повторно се најдоа во центарот на политичкиот притисок во Израел, откако министерот за национална безбедност Итамар Бен-Гвир јавно го повика премиерот Бенјамин Нетанјаху да му се спротивстави на американскиот претседател Доналд Трамп околу ситуацијата во Либан.
Повод за реакцијата е американскиот притисок за воздржаност и за почитување на прекинот на огнот во Либан, во момент кога Израел се соочува со напади од Хезболах и со растечки безбедносни тензии на северната граница. Бен-Гвир порача дека Израел не треба да ја ограничува својата воена реакција и дека, според него, сега е моментот Нетанјаху да му каже „не“ на Трамп.
Изјавата доаѓа во чувствителен момент за израелската влада, која е под силен притисок од повеќе страни. Од една страна, Вашингтон настојува да спречи поширока регионална ескалација, а од друга страна, тврдото крило во коалицијата на Нетанјаху бара поостар воен одговор кон Хезболах и продолжување на операциите без надворешни ограничувања.
Бен-Гвир, кој е лидер на партијата Еврејска сила и еден од најтврдите гласови во израелската влада, ја постави расправата како прашање на суверенитет и безбедност. Неговата порака е дека Израел треба самостојно да одлучува кога и како ќе одговори на заканите, дури и кога притисокот доаѓа од најважниот сојузник на земјата.
За Нетанјаху, ваквата јавна критика отвора уште еден внатрешнополитички фронт. Израелскиот премиер веќе подолго време балансира меѓу американските дипломатски барања, воените процени на терен и зависноста од десничарските партнери кои ја одржуваат неговата влада. Секое попуштање пред Вашингтон може да ја засили кризата во коалицијата, додека секое воено заострување може дополнително да ја прошири регионалната нестабилност.
Односот меѓу Нетанјаху и Трамп во оваа фаза станува дел од пошироката дилема за израелската стратегија. Додека американската администрација инсистира на контрола на ескалацијата, Бен-Гвир и дел од израелската десница бараат поголема слобода за воена акција. Токму таму се отвора главниот судир: дали Израел ќе ја следи линијата на Вашингтон или ќе продолжи со поостар пристап кон Либан и Хезболах.
