Skip to content
Затворањето на рафинериите во САД последниве години не значи дека сопствениците намерно создаваат недостиг на гориво за да ги зголемат цените. Причините се многу покомплексни – од староста и ефикасноста на постројките, до високите трошоци за одржување и потребата од нови инвестиции.
Според податоците на американската Управа за енергетски информации (EIA), бројот на рафинерии во САД се намалил од 135 во 2020 година на околу 130 на почетокот на 2026 година. Капацитетот за преработка паднал од речиси 19 на околу 18,2 милиони барели дневно.
Сепак, помал број рафинерии не значи автоматски и драматично намалување на производството. Големите и модернизирани постројки преземаат поголем дел од производството. На пример, рафинеријата на Marathon во Луизијана, која во 1977 година преработувала околу 200.000 барели дневно, денес има капацитет од над 600.000 барели.
Клучниот проблем за сопствениците е економски: дали вложувањето стотици милиони или милијарди долари во стара рафинерија ќе донесе доволен принос. Некои постројки биле оштетени од пожари или урагани, други биле стари и неефикасни, а дел биле претворени во постројки за производство на обновливи горива.
Особено чувствителна е ситуацијата во Калифорнија. Таму две големи рафинерии затворени во 2025 и 2026 година претставувале околу 17 отсто од капацитетот за преработка во државата. Бидејќи калифорнискиот пазар е релативно изолиран, изгубеното производство потешко се надоместува и горивото мора почесто да се увезува по морски пат.
Затворањата сепак имаат последици за пазарот. Со помал резервен капацитет, секој прекин – од проблеми во рафинерии до геополитички кризи – може полесно да предизвика скок на цените. Но тоа не значи дека компаниите ги затвораат профитабилните постројки за намерно да создадат недостиг.
