Грција бара статус на светско наследство на УНЕСКО за Преспанското Езеро, по неодамнешното впишување на планината Олимп на листата на организацијата.
Иницијативата, првично покрената од Грција во 2014 година, сега се спроведува заеднички со Албанија и Северна Македонија, кои го делат езерото со Грција. Овој потфат ја има поддршката на Европската Унија, која се согласи да ги финансира почетните студии за предложената номинација.
Министрите за култура на трите земји – Лина Мендони од Грција, Бленди Гонџа од Албанија и Седат Сулејмани од Северна Македонија – треба да се сретнат во петок во општинската зграда во Преспа за да разговараат за следните чекори. На нив ќе им се придружи и Михалис Рокас, шефот на делегацијата на ЕУ во Северна Македонија, соопшти грчки Катимерини.
Рокас за весникот „Катимерини“ изјави дека поддршката од ЕУ оди подалеку од политичката поддршка и вклучува финансирање на почетните студии. Тој исто така го истакна поширокото геополитичко значење на соработката меѓу трите соседни земји за заштита и промоција на заедничкото природно и културно наследство.
Градоначалникот на Преспа, Јоргос Стергиу, ја поздрави иницијативата, наведувајќи дека општината е „подготвена да го поддржи потфатот“.
„Влијанието оди далеку подалеку од самата номинација“, изјави министерот за култура на Албанија за новинската агенција АТА. Тој рече дека признавањето од УНЕСКО би можело да донесе поголемо меѓународно внимание за Преспа, нови можности за заштита и промоција на нејзиното наследство, одржлив развој и поквалитетен туризам.
Грчкиот предлог датира од јануари 2014 година, кога Преспа беше вклучена во привремената листа на УНЕСКО како потенцијално место со мешано природно и културно наследство. Во предлогот беа истакнати биодиверзитетот и влажните живеалишта во областа, како и византиските и пост-византиските споменици, вклучувајќи ги и испосничките ќелии изградени во стрмните брегови на езерото.
Трите земји претходно се договорија да соработуваат за заштита на екосистемот на Преспа на трилатерални средби на премиерите во 2000 и 2009 година. Нивната соработка го вклучуваше и создавањето на прекуграничниот парк Преспа, но заедничките иницијативи и предлогот до УНЕСКО подоцна изгубија интензитет поради пошироките политички тензии во регионот. Влажното подрачје на Преспа веќе е заштитено во рамките на меѓународни и европски механизми, вклучувајќи ја Рамсарската конвенција и мрежата „Натура 2000“.

