Skip to content
Шпанските работнички синдикати најавија сеопфатен генерален штрајк на 11 ноември поради ескалацијата на станбената криза, закажувајќи протест на национално ниво само неколку седмици пред вонредните избори на 29 ноември. Зад одлуката за 24-часовен прекин на работата застанаа двата најголеми синдикати во земјата, УГТ и ЦЦОО, што претставува нивен прв ваков заеднички повик по пауза од цели 14 години.
Поводот за револтот кулминираше по насилното иселување на 87-годишна жена во Мадрид, што предизвика масовни собири на граѓаните и поставување шаторски кампови на главните плоштади. Незадоволството дополнително се продлабочи откако шпанскиот парламент одби да ги изгласа владините мерки за запирање на иселувањата и замрзнување на цените, по што премиерот Педро Санчез распиша предвремено гласање.
Станбениот пазар во Шпанија во моментов бележи недостиг од околу 750 илјади домови, а проценките на Централната банка на Шпанија предупредуваат дека овој дефицит ќе надмине еден милион единици до 2028 година. Поради неможноста за купување сопствен стан, притисокот комплетно се префрли врз пазарот за изнајмување, каде цените достигнаа рекордни височини.
Просечната месечна кирија во Шпанија достигна износ од 1.176 евра, што според официјалните пресметки на Младинскиот совет на Шпанија претставува дури 98,7 отсто од просечната месечна плата на еден млад работник. Ваквата состојба практично го оневозможува самостојниот живот на помладата популација и го турка работничкиот слој во долгови.
„Не можеме да го игнорираме фактот дека домувањето ни ги одзема речиси сите приходи. Која е поентата да се покачува минималната плата ако трошоците за станбено прашање растат три, четири или пет пати побрзо?“, порача Валериа Раку, портпаролка на Синдикатот на станари.
Станбениот притисок во Шпанија е само најрадикален пример за поширокиот европски проблем со недостапноста на недвижностите, тренд кој се повеќе се чувствува и во градовите низ регионот. Во услови кога цените на квадратен метар и месечните закупнини растат значително побрзо од платите, трошокот за домување станува главниот фактор за пад на животниот стандард на семејствата.
Шпанските синдикати порачуваат дека без директна законска контрола врз маржите на станбениот пазар и ограничување на растот на кириите, секое зголемување на работничките примања ќе биде целосно неутрализирано уште пред да стигне на сметките на граѓаните.
