Кампови преполни со стаорци и рани што не заздравуваат: Би-Би-Си во Појасот Газа

Газа
Шестгодишниот Русил има многу повреди, вклучувајќи скршена нога, парче шрапнел во мозокот и рани на кожата.

Во изолациониот оддел на болницата Насер во Газа, тешко повредено шестгодишно девојче по име Расил лежи во кревет и плаче.

Расил е во постојана болка.

Тој има тешка фрактура на десната нога, инфицирани рани на нозете и раката и парче шрапнел заглавено во мозокот.

На неа ѝ е потребен итен трансплантат на кожа за да ѝ се помогне на раните да се затворат.

Но пред тоа, нејзините рани прво мора да почнат да заздравуваат, а тие не реагираат на антибиотиците достапни во Газа.

Ова значи дека лекарите немаат друг избор освен постојано да ги отвораат и чистат. Тие ја извршиле оваа постапка повеќе од 20 пати.

До нејзиниот болнички кревет, таткото на Расила, Махмуд ал-Балави, се наведнува да ја бакне.

„Не плачи“, ѝ вели тој, но и неговите очи се полни со солзи.

Расил спиела со своето семејство во кампот Ал-Маваси за раселени Палестинци во близина на Кан Јунис кога сведоците велат дека израелски хеликоптер го погодил нејзиниот шатор на 30 јули.

Нејзината деветгодишна сестра Ратил и нејзиниот 20-годишен братучед биле убиени.

Мајката и братот на Расила биле сериозно повредени.

Израелската војска тврди дека нема евиденција за напад во времето или местото на овој напад.

Расил веќе два месеци е во болницата Насер, но нејзините рани содржат бактерии отпорни на многу лекови, според Авни ал-Џафарави, доктор од добротворната организација „Лекари без граници“, која ја лекува.

Антимикробната резистенција (AMR) се јавува кога бактериите, вирусите, габите и паразитите се менуваат со текот на времето и повеќе не реагираат на антибиотици дизајнирани да ги убијат.

Светската здравствена организација ја смета за една од главните закани за здравјето на светската популација.

Инфекциите отпорни на антибиотици се потешки и поскапи за лекување и можат да доведат до сериозни болести, сепса, па дури и смрт.

Авни ал-Џафарави, доктор од добротворната организација „Лекари без граници“

„Девојчето ќе мора да остане подолго во болница и затоа ќе добие повеќе инфекции, што дополнително ќе го комплицира нејзиниот процес на заздравување“, вели д-р Ал Џафарави.

Но, не се само повредите на Расила кои не реагираат на антибиотици.

Д-р Ал Џафарави вели дека се соочува со висока стапка на инфекции отпорни на антибиотици во сите болници во Газа.

„Кога станува збор за бројните тековни случаи, се обидуваме да ги ставиме во изолација, во карантин, бидејќи бактериите што ги носат ќе влијаат на целата институција на долг рок, а тоа бара посебни мерки“, вели тој.

Она што д-р Ал Џафарави го гледа во болниците е поткрепено од најновата студија, видена од BBC World Service, која укажува на широко распространета бактериска резистенција на клучни антибиотици во Газа.

Истражувачите велат дека нивната 10-годишна студија, спроведена од 2015 до 2025 година, врз основа на 80.000 бактериски примероци собрани од 11 болници, е најголемата анализа на AMR досега спроведена во Газа.

Ситуацијата во Појасот Газа создала идеални услови за ширење на инфекции

Студијата на истражувачи од Појасот Газа, поддржана од мултидисциплинарна група истражувачи од Иницијативата Флеминг на колеџот Емпајр во Лондон и Американскиот универзитет во Бејрут, сè уште не е рецензирана од колеги и нејзините наоди се прелиминарни.

Авторите на студијата велат дека ситуацијата во Појасот Газа создала идеални услови за ширење на инфекции.

„За време на воените конфликти, често има уништување на инфраструктурата за вода и санитација, а ова е нешто што е многу важно за населението во контекст на спречување на инфекции и пренесување на овие отпорни бактерии“, вели д-р Аула Абара, од Иницијативата Флеминг на Империјал колеџ во Лондон.

„Ефектот врз пациентите е катастрофален. Пациентите со, на пример, инфекции што инаку може да се лекуваат можат да развијат инфекции кои се потешки и неизлечиви.“

„Во многу тешки случаи, може да се случи сепса, па дури и смрт“, додава тој.

За ранетите во Газа, една последица од ова е дека мора да се случат повеќе ампутации кога инфекциите ќе се прошират на коската.

„Во годините што доаѓаат, ќе видите дека случаите на ампутации се зголемуваат секојдневно, дури и ако војната престане“, вели д-р Ал Џафарави.

Тој сè уште гледа луѓе ранети во израелски напади секоја недела, вели тој, и покрај примирјето постигнато со посредство на Американците.

Министерството за здравство на Газа, кое го води Хамас, вели дека 1.421 Палестинец се убиени од почетокот на прекинот на огнот во октомври 2025 година.

Израелската војска ги оспорува овие бројки.

Би-Би-Си вели дека „жали ако цивилите биле повредени на кој било начин“ и „работи на тоа да го минимизира тоа колку што е можно повеќе“.

Војната во Појасот Газа започна по нападот на палестинските екстремистички групи, предводени од Хамас, врз Израел на 7 октомври 2023 година, кога загинаа околу 1.200 луѓе, а 251 беа земени како заложници.

Од почетокот на војната, повеќе од 74.000 Палестинци загинаа во Појасот Газа, според Министерството за здравство управувано од Хамас.

Клучен елемент што придонесе за ширењето на инфекциите беше недоволниот пристап до чиста вода и ефикасна санитација.

Според Обединетите нации, Израел уништил или оштетил речиси 90 проценти од водоводната и санитарната инфраструктура во Газа, вклучувајќи ги постројките за десалинизација, гасоводите и канализациските системи.

Според извештајот на ОН од јули, повеќе од 80 проценти од семејствата во Газа немаат пристап до вода, а до 70 проценти од семејствата не можат да го достигнат апсолутниот минимум од шест литри вода препорачани од ОН по лице дневно за пиење и готвење.

Координаторот на Израел за владини активности на териториите (Cogat), кој управува со границите на Газа, го негира ова, изјавувајќи за Би-Би-Си дека количината на вода што се снабдува во Газа го надминува хуманитарниот праг утврден од ОН.

Некои локални фонтани за вода остануваат недопрени, но повеќето жители на Газа мора да собираат вода од дистрибутивните места.

Салем Абу Нахла е меѓу оние кои имаат проблеми со добивање доволно вода секој ден.

Салем Абу Нахла е меѓу оние кои имаат проблеми со добивање доволно вода секој ден.

Тој порано поседувал супермаркет и месарница, но неговата куќа била бомбардирана.

Тој, неговата сопруга и трите деца биле раселени шест пати и сега живеат во кампот Ал-Маваси.

Салем мора да пешачи еден километар за да собере вода, што му е тешко бидејќи грбот му бил повреден во несреќа со камион со хуманитарна помош.

Тој вели дека понекогаш гледа расправии и тепачки што избувнуваат на местата за дистрибуција на вода додека луѓето стојат во редови чекајќи да пристигнат цистерни со вода.

Понекогаш тие не се појавуваат.

Кога се враќа во кампот, тој истура вода во бокал за неговата сопруга да ги измие садовите.

„Тоа ќе ви биде доволно.“

„Немаме многу вода. Можеби нема да добиеме повеќе денес и можеби ќе треба повторно да ја донесеме“, ѝ вели тој.

Покрај оштетувањето на санитарниот систем и недостатокот на чиста вода во Појасот Газа, собирањето отпад во голема мера престана.

Како резултат на тоа, ѓубрето и езерцата со контаминирана вода се наоѓаат веднаш до густо населените шаторски населби за жителите на Газа раселени од своите домови.

Овие населби со шатори станаа жестоко нападнати со стаорци и ласици.

Повремено, огромен број од овие животни може да се видат како трчаат околу и низ шаторите каде што живеат луѓето.

Анкета објавена во април од Кластерот за управување со локации, цитирана од агенциите на ОН, покажува дека глодарите или штетниците често биле видливи во 81 процент од местата каде што сега живеат раселени семејства, што влијаело на околу 1,45 милиони луѓе.

Документирани се бројни случаи на стаорци или ласици кои касале луѓе во сон.

Ваквите напади не само што можат да резултираат со инфекции, туку и со сериозни повреди.

На Басел ал-Данун морал да му биде ампутирана десната нога под коленото откако бил нападнат од ласици додека спиел во текот на ноќта, според неговата ќерка Рана.

Рана, која има 14 години, вели дека се разбудила една ноќ и нашла крв по сите подлоги каде што спиеле, а нејзиниот татко тешко повреден.

Таа брзо го однела во болница, но поради недостаток на медицинска опрема, не можеле да му ја залечат или дури да му ја преврзат раната.

Хуманитарните агенции и медицинскиот персонал низ Газа за Би-Би-Си велат дека има сериозен недостиг од основни лекови и опрема.

На крајот, лекарите мораа да му ја ампутираат ногата под коленото.

Рана се надева дека нејзиниот татко, кој е во шеесеттите години и има други здравствени проблеми, ќе може да го продолжи својот живот.

„Со Божја помош, тој ќе се опорави“, вели таа.

Израелското тело Когат вели дека дозволува лекови да влезат во Газа без никакви ограничувања, вклучително и антибиотици.

Во болницата Насер, здравствената состојба на Расил е критична.

Покрај инфекцијата и потребата од кожни трансплантации, таа има и многу други проблеми.

Лекарите велат дека во моментов не можат безбедно да го отстранат шрапнелот од нејзиниот мозок.

Расил не може да оди и почнала да доживува епилептични напади.

Исто така, се поставува прашањето како децата како Расил можат да се прилагодат на животите превртени наопаку од тешки повреди и губење на најблиските.

Експертите на ОН проценуваат дека буквално на сите деца во Газа им е потребна итна психосоцијална помош и грижа за менталното здравје.

„Не станува збор само за тоа што детето е повредено, туку за целата идеја дека животот на една личност се менува“, вели д-р Ал Џафарави.

За таткото на Расила, преживувањето на неговата ќерка е од најголема важност.

За таткото на Расила, преживувањето на неговата ќерка е од најголема важност.

„Се плашам за мојата ќерка ако остане тука во Газа, бидејќи може да умре“, вели Махмуд.

Според Министерството за здравство, околу 5.600 деца моментално чекаат медицинска евакуација за да бидат лекувани надвор од Газа.

За некој да биде лекуван надвор од Газа, потребни се медицински упат од Министерството за здравство, согласност од земјата домаќин и одобрение од израелските безбедносни сили.

Но, повторно има добри вести за Расила.

По неколку недели чекање за одобрение од израелските власти, таа и нејзиниот татко конечно добија дозвола кон крајот на септември да патуваат во Египет, со поддршка на Светската здравствена организација, за да може да добие итен медицински третман таму.

Нејзиниот татко вели дека била однесена во болница надвор од Каиро, но чека да биде префрлена во болница со подобра опрема во самиот главен град.

Тој се надева дека Расила сега ќе може да го добие потребниот третман.

За време на престојот во болницата Насер, братучедот на Расила ѝ донел кукла како подарок.

Расил и даде име Ратил, по нејзината сестра.

Рацин.мк ве прашува:

Дали имате доверба во квалитетот на храната што се продава во Македонија?

Најчитано

Рацин.мк ве прашува:

Дали имате доверба во квалитетот на храната што се продава во Македонија?