Кога празнините во меморијата се нормални, а кога се знак за тревога?

Празнините во меморијата не значат секогаш дека почнува сериозно когнитивно нарушување. Повременото заборавање име, состанок или местото каде што сме ги оставиле клучевите може да биде дел од нормалното стареење, особено кога информацијата подоцна ќе ја поврземе и ќе се сетиме. Причина може да бидат и стресот, заморот, недостигот од сон или преоптовареноста со информации.

Разликата меѓу обичната заборавеност и посериозен проблем најчесто не се гледа во еден изолиран момент, туку во зачестеноста, влошувањето и влијанието врз секојдневниот живот. Да се заборави датумот, а подоцна да се запомни, се смета за вообичаена појава. Да се изгуби чувството за време, годишно време или местото каде што се наоѓаме веќе бара поголемо внимание.

Загрижувачки знак може да биде постојаното заборавање неодамнешни разговори и настани, повторувањето исти прашања, тешкотиите при плаќање сметки или извршување задачи кои претходно биле рутински. Во оваа група спаѓаат и губењето во познато соседство, проблемите при следење разговор и честото оставање предмети на необични места без можност да се реконструира што се случило.

Меморијата може привремено да ослаби и поради состојби што можат да се лекуваат или контролираат. Стресот, анксиозноста, депресијата, несоницата, некои заболувања и одредени лекови можат да влијаат врз концентрацијата и способноста за помнење. Поради тоа, самооценувањето дека станува збор за деменција може да биде и неточно и непотребно вознемирувачко.

Меѓу нормалното стареење и деменцијата постои и состојба позната како благо когнитивно нарушување. Лицата со вакви тешкотии може да забораваат почесто од своите врсници, но најчесто сè уште можат самостојно да ги извршуваат секојдневните обврски. Кај дел од нив состојбата може да остане стабилна, додека кај други може да напредува, поради што е потребна стручна процена.

Причина за лекарска консултација има кога проблемите со меморијата се повторуваат, постепено се влошуваат или почнуваат да влијаат врз работата, возењето, комуникацијата, финансиските обврски и снаоѓањето во просторот. Раната процена не значи автоматска дијагноза на деменција, туку можност да се проверат и други причини и навреме да се утврди дали е потребно дополнително следење.