Македонците работат повеќе од европјаните и се пак посиромашни

Македонските работници во просек поминуваат 39,5 часа неделно на работа, што е околу три и пол часа повеќе од просекот во Европската Унија. Според податоците што ги објави Евростат, во 2025 година вистинското неделно работно време на работниците во ЕУ на возраст од 20 до 64 години изнесувало 35,9 часа.

Разликата од 3,6 часа неделно значи дека македонските работници, во просек, работат речиси половина работен ден повеќе од граѓаните на ЕУ. На годишно ниво, тоа би значело околу 187 дополнителни работни часа, доколку разликата се пресмета низ цела година.

Податоците не ја мерат законската работна недела, туку вистинските часови поминати на работа во главното работно место. Евростат во оваа категорија ги вклучува и работниците со полно и со скратено работно време, а ги исклучува периодите на отсуство, боледување, одмор и времето за патување до работа.

Во регионот, според достапните податоци, подолга работна недела од Македонија имаат Србија и Босна и Херцеговина, додека Хрватска е поблиску до просекот на ЕУ. Во Европската Унија најдолга работна недела е регистрирана во Грција со 39,6 часа, потоа во Бугарија и Полска со по 38,7 часа и во Литванија со 38,4 часа.

На спротивниот крај е Холандија, каде просечното неделно работно време изнесува 31,9 часа. Потоа следуваат Данска и Германија со по 33,9 часа и Австрија со 34 часа. Овие разлики не се само прашање на работна култура, туку и на структурата на пазарот на труд, уделот на скратеното работно време, продуктивноста, секторската распределба и организацијата на работниот процес.

Во ЕУ, најдолги работни недели имаат квалификуваните работници во земјоделството, шумарството и рибарството, со 42 часа неделно. По нив следуваат менаџерите со 40,6 часа и занимањата во вооружените сили со 39,4 часа. Најкратки работни недели се бележат кај елементарните занимања, административните помошни работници и услужните и продажните работници.

За Македонија, бројката од 39,5 часа отвора поширока економска дилема: подолгото работно време не мора да значи и повисок животен стандард или поголема продуктивност. Во европската споредба, клучното прашање не е само колку долго се работи, туку и колку вредност создава работниот час, какви се платите, условите за работа и рамнотежата меѓу професионалниот и приватниот живот.