Skip to content
Италија ќе предложи Европската Унија да отвора центри за мигранти во трети земји, по моделот на договорот меѓу Рим и Албанија. Во центрите би се обработувале барања за азил, а лицата со одбиени барања би биле задржувани до нивното враќање.
Предлогот треба да го претстави италијанскиот министер за внатрешни работи Матео Пјантедози на вонредниот состанок на министрите за внатрешни работи на ЕУ, свикан по мигрантската криза во шпанската ексклава Сеута. Засега не станува збор за усвоена европска мерка, туку за иницијатива што допрва треба да добие поддршка од земјите членки.
Шефот на италијанската дипломатија Антонио Тајани изјави дека Унијата треба да изгради заедничка миграциска стратегија, да ги забрза враќањата и да ја разгледа можноста за отворање центри во африканските земји, како и во други држави на потекло или транзит. Италијанската влада смета дека моделот со Албанија може да биде проширен и на европско ниво.
Според планот, мигрантите што нерегуларно влегуваат во ЕУ би можеле да бидат префрлани во овие центри додека трае постапката за азил. Доколку барањето биде одбиено, од истиот центар би се организирало нивното враќање во земјата на потекло или во друга држава што се смета за безбедна.
Финансирањето, изборот на земјите домаќини и правниот статус на лицата во центрите сè уште не се утврдени. Рим предлага трошоците да се покриваат од европскиот буџет, но за тоа би биле потребни договори со третите земји и усогласување со правилата на ЕУ и меѓународното право.
ЕУ веќе се движи кон построг систем за враќање на мигрантите. Во јуни беше постигнат прелиминарен договор што отвора можност одбиени баратели на азил да се испраќаат во таканаречени центри за враќање надвор од Унијата, но законодавната постапка сè уште не е целосно завршена.
Италијанскиот модел во Албанија досега се соочуваше со сериозни правни пречки. Италијанските судови во повеќе наврати наложуваа префрлените мигранти да бидат вратени во Италија поради спорот околу тоа кои земји може да се сметаат за безбедни. Центарот во Ѓадер потоа беше пренаменет во објект за лица со веќе донесени решенија за протерување.
Организациите за заштита на човековите права предупредуваат дека центрите надвор од ЕУ може да доведат до долготрајно задржување, ограничен пристап до правна помош и префрлање на европската одговорност врз земји со послаби механизми за заштита. Поддржувачите, пак, тврдат дека ваквиот систем би го намалил нерегуларното пристигнување и би ги забрзал депортациите.
