Стотици простории, црква со средновековни фрески, винарски визби и тунели се врежани во планинската карпа над реката Мтквари во јужна Грузија. Варџија, некогашна тврдина и манастирски центар, зачувала остатоци од населба во која секојдневниот живот се одвивал во внатрешноста на планината.
Комплексот се наоѓа околу 300 километри од Тбилиси, во регионот Самцхе-Џавахети. Неговата изградба започнала во XII век, за време на кралот Ѓорѓи III, а значително се проширил под власта на неговата ќерка, кралицата Тамар.
Зад отворите што денес се гледаат на карпата се наоѓале живеалишта, монашки ќелии, трпезарии, складишта и простории за работа. Тие биле поврзани со ходници и скали, а во репортажата на Си-ен-ен се опишуваат и скриени премини и слепи ходници наменети да ги збунат непријателите.
За животот во ваква населба бил неопходен и систем за снабдување со вода. Варџија имала водоводна и наводнителна инфраструктура, поврзана со обработливите површини во околината.
Особено впечатливи се остатоците од винарските визби. Според грузиската Национална туристичка администрација, комплексот некогаш имал 28 визби со 235 квеври, традиционални глинени садови за производство и чување вино. Дел од садовите останале вкопани во подот.
Во средиштето на комплексот е црквата „Успение на Пресвета Богородица“. Нејзините фрески, меѓу кои се и претстави на грузиското кралско семејство, се важен пример на средновековното грузиско сликарство. Зачуван е и портрет на кралицата Тамар.
Изгледот на Варџија драматично се променил по силниот земјотрес во 1283 година. Уривањето на надворешниот дел од карпата уништило голем дел од просториите и ги изложило на отворено деловите што претходно биле во планината. Подоцнежните воени напади дополнително го оштетиле комплексот.
Според Georgia Travel, денес се целосно или делумно зачувани 242 пештерски простории. Варџија останува и верско место, со активна монашка заедница.
Поширокото подрачје Варџија-Хертвиси е на привремената листа на Грузија за номинација за светско наследство на УНЕСКО од 2007 година. Тој статус значи дека е предложено за идно разгледување, а не дека веќе е впишано на Листата на светско наследство.

