Skip to content
Танкер што украинското воено разузнавање го поврзува со руската таканаречена „флота во сенка“ впловил во хрватското пристаниште Бакар, иако претходно бил одбиен од Албанија. Случајот отвора прашања за контролата на бродовите што се поврзуваат со рускиот извоз на нафта и за разликите во примената на санкциските ограничувања.
Станува збор за танкерот „Хануман“, долг 171 метар, кој плови под знамето на Сиера Леоне. Според истражувањето на хрватскиот „Вечерњи лист“, бродот пристигнал во пристаништето Бакар на 31 август 2026 година во 19:21 часот и таму останал речиси 70 часа.
Танкерот пристигнал празен, со пријавен газ од 7,5 метри. Кога на 3 септември испловил кон Малта, неговиот газ изнесувал 10,3 метри.
Разликата од речиси три метри укажува на значителна промена во оптовареноста на бродот, што најчесто е поврзано со товарење, иако самиот податок не потврдува каков товар бил преземен.
На списокот на украинското разузнавање
Во февруари 2026 година украинската воена разузнавачка служба ГУР го ставила „Хануман“ на списокот на бродови поврзани со руската „флота во сенка“.
Со овој термин се означува мрежа танкери што се користат за транспорт на руска нафта, често преку сложени сопственички структури, промени на знамињата и помалку транспарентни деловни операции.
Танкерот и претходно го посетувал Бакар. Во јуни 2024 година бил фотографиран во истото пристаниште, но тогаш пловел под либериско знаме.
Според хрватскиот весник, по ставањето на украинскиот список, танкерот не посетил ниту една земја членка на Европската Унија сè до пристигнувањето во Хрватска.
Дали санкциите се применуваат еднакво?
Самото присуство на брод на украински разузнавачки список не значи автоматски дека тој е под директна забрана за впловување во секое пристаниште на Европската Унија.
Сепак, случајот отвора прашање кои проверки ги спровеле хрватските власти, дали бил утврден вистинскиот сопственик и дали товарните операции биле во согласност со важечките санкции.
Различниот третман на танкерот во Албанија и Хрватска покажува колку е сложена контролата на поморскиот транспорт во услови кога Русија се обидува да ги одржи приходите од извозот на енергенси.
Додека европските држави воведуваат нови ограничувања за руските енергетски извори, движењето на ваквите бродови останува предизвик за санкциската политика и транспарентноста на поморската трговија.
