Skip to content
Памплона експлодира во бело и црвено, откако илјадници луѓе се собраа пред градското собрание за традиционалниот почеток на фестивалот Сан Фермин, еден од најпознатите и најконтроверзни спектакли во Шпанија. Со истрелувањето на „чупиназо“, празничната ракета што секоја година го означува стартот, градот влезе во девет дена прослави, музика, огномети и трки со бикови.
Како што објави Euronews, Сан Фермин почна со огномет и масовна прослава во центарот на Памплона. Плоштадот пред градското собрание беше исполнет со луѓе облечени во традиционална бела облека и црвени марами, симболите по кои фестивалот е препознатлив низ светот.
Според официјалната програма на Општина Памплона, „чупиназо“ беше закажан за 12 часот на 6 јули од градското собрание, а преносот се следеше и на големи екрани на повеќе локации во градот. Улична музика, оркестри и свечености го означија првиот ден од фестивалот.
Оваа година честа да го означат почетокот ја добија претставници на службата за итна медицинска помош во Навара, како признание за нивната улога за време на празничните денови. Според Cadena SER, Сан Фермин 2026 носи повеќе од 500 настани, меѓу кои концерти, културни програми, улични настапи, огномети и традиционални свечености.
Најголемото внимание, сепак, повторно ќе биде насочено кон трките со бикови. Reuters потсетува дека секое утро илјадници учесници трчаат по тесните улици на Памплона заедно со шест бикови, на патека долга околу 875 метри до арената. Токму тие трки го направија Сан Фермин глобален симбол, но и причина за постојани дебати околу ризикот, безбедноста и третманот на животните.
Фестивалот секоја година привлекува туристи од целиот свет, а неговата слава е силно поврзана и со романот „И сонцето изгрева“ на Ернест Хемингвеј, кој пред еден век ја внесе Памплона во светската културна мапа. Денес, Сан Фермин е истовремено традиција, туристички магнет, опасен спектакл и повод за критики од активистите за права на животните.
Сан Фермин 2026 ќе трае до 14 јули, кога Памплона ќе го затвори фестивалот со традиционалното „Pobre de mí“. До тогаш, градот живее во ритамот на белите кошули, црвените марами, биковите, огнометите и една од најгледаните летни сцени во Европа.
