Skip to content
Поранешниот премиер Алексис Ципрас вчера објави долго очекуваниот политички манифест за обединување на она што тој го дефинираше како главни двигатели на левичарската политика, како индикација за тоа што неговата планирана политичка партија би можела да претставува.
Во објава на социјалните мрежи, Ципрас рече дека манифестот за тоа како левицата би можела да се врати на власт во Грција, изготвен од работна група во неговиот Институт Алексис Ципрас, се фокусира на „обединување на трите главни тенденции во современата левица: социјалдемократите, радикалната левица и зелените“.
На чело на, тогаш, радикално левичарската партија СИРИЗА, Ципрас дојде на власт во врвот на финансиската криза во Грција во март 2015 година, ветувајќи дека ќе ги укине омразените мерки за штедење наметнати од меѓународните кредитори како дел од договорот за спасување на земјата.
Наместо тоа, тој беше принуден да воведе дополнителни мерки за штедење за да обезбеди нова спасувачка програма. Ципрас победи на нови избори во септември 2015 година, но не успеа да биде реизбран четири години подоцна и поднесе оставка од раководството на партијата бидејќи популарноста на СИРИЗА се распадна, како што опишува Катимерини.
Тој посочи дека ќе формира нова политичка партија на време за следните парламентарни избори, закажани за 2027 година. Анкета на „Метрон Анализис“ објавена во среда покажа дека до 11% од испитаниците „многу веројатно“ би гласале за нова партија предводена од Ципрас.
Ципрас во петокот изјави дека главната цел на новиот манифест „е да го обнови политичкиот дискурс и да создаде кохезивна рамка на принципи и насоки што ќе го бранат сè што ни припаѓа заедничко, формирајќи убедлива алтернативна опција за доминацијата на неолиберализмот и крајната десница“.
Во самиот документ се тврди дека серијата последователни кризи во текот на изминатите 15 години, кои ги дефинира како „финансиски, здравствени, енергетски, еколошки и институционални“, длабоко влијаеле врз разбирањето на јавноста за државата, економијата и демократските политики.
Како резултат на тоа, се вели во него, повеќето Грци бараат „држава што гарантира правда и благосостојба“.
„Ова социјално мнозинство од прогресивни граѓани во моментов бара свое политичко претставување“, забележа во документот и го повика спојувањето на социјалдемократите, радикалните левичари и Зелените како „клучна политичка неопходност“ – ефикасно додворувајќи се на главната опозициска партија социјалистички ПАСОК, остатоците од СИРИЗА, која вклучува силен зелен елемент, и други помали отцепени партии.
Социјалдемократите, како што се вели, треба „да се оттргнат од логиката на управувањето“ и да се приклучат на радикалната левица во борбата против нееднаквоста и корупцијата, додека втората групација треба да формулира „реални и практично применливи“ политики за нов производствен модел и институционални реформи. Зелените, како што се тврди, „треба да се приклучат на јадрото на нов модел на раст што би ги комбинирал одржливоста, енергетската безбедност и социјалната правда“.
Во веројатна референца за периодот кога Ципрас ја предводеше грчката влада, во документот се вели: „Ние не сме непогрешливи, но во исто време сме горди на нашето минато и нашите борби. Но, пред сè, ние сме заинтересирани за сегашноста и иднината на нашите сограѓани“.