Свети Димитриј од Солун денеска, 8 ноември, го чествуваат Македонската православна црква и верниците, одбележувајќи го Митровден. Празникот го носи споменот на великомаченикот кој, според црковното предание, ја избрал христијанската вера и покрај прогоните и смртната закана. Неговиот спомен се празнува на 26 октомври според јулијанскиот календар, односно на 8 ноември според граѓанскиот календар.
Според житието, Димитриј се родил во Солун, во благочестиво семејство. По смртта на татко му ја презел неговата војводска должност. Царот Максимијан очекувал од него да ги прогонува христијаните, но Димитриј постапил спротивно на наредбата: јавно ја исповедал и ја проповедал својата вера.
Кога царот дознал за тоа, го повикал на испрашување. Димитриј не се откажал од христијанството, поради што завршил во затвор. Житието раскажува дека својот имот му го доверил на ученикот Луп за да го раздели на сиромашните. Војниците подоцна го убиле со копја додека се молел, а христијаните тајно го погребале неговото тело.
Црквата го почитува и како Мироточив. Ова именување произлегува од преданието за исцелителното миро што потекло од неговите мошти. Во православната традиција свети Димитриј има посебно место како заштитник на Солун, а неговото житие содржи раскажувања за помошта што им ја давал на градот и на верниците.
Во македонската народна традиција Митровден ја означувал границата меѓу летната и зимската половина од годината. Собраните плодови, пократките денови и доаѓањето на студот го поврзале празникот со подготовките за зимата. Оттука потекнува и изреката „Дојде ли Митровден, чекај си Ѓурѓовден“.
За многу семејства Митровден е домашна слава, ден за празничен леб и пречекување гости. Именден празнуваат Димитрија, Митре, Димо, Димко, Мите, Димитрина, Димка, Митра и други што носат имиња изведени од името на светителот.

