Skip to content
Близначките Мишел и Лавинија Озборн не се идентични, но се длабоко поврзани една со друга уште од раѓање.
Но, кога Лавинија кликнала на е-поштата со резултатите од домашниот ДНК тест во септември 2022 година, таа била исполнета со страв.
„Можеби знаев потсвесно“, вели таа.
Резултатите од нејзиниот тест откриле нешто зачудувачки: близначките Лавинија и Мишел немаат ист татко.
Тие биле зачнати природно, се развиле заедно во истата утроба, родени се од истата мајка со разлика од неколку минути – но се полусестри.
Мишел и Лавинија, 49, постојат благодарение на неверојатно редок биолошки процес со комплицирано име – хетеропатерна суперфертилизација.
За да се случи овој процес, жената мора да произведе повеќе од една јајце клетка во текот на истиот циклус што мора успешно да се оплоди со сперма од различни мажи, а добиените ембриони мора да ја преживеат бременоста.
Досега се регистрирани само околу 20 вакви случаи низ целиот свет.
По месеци истражување на нивната приказна за серијата на BBC Radio 4, „Подарокот“, открив дека Лавинија и Мишел се единствениот пар близначки со различни татковци некогаш документирани во Велика Британија.
Лавинија беше скршена од ова сознание. Нивното заедничко детство беше многу тешко, помеѓу различни групни домови и привремени старатели.
Единствената стабилност што ја имаа неидентичните близначки беше една со друга.
„Таа беше единственото нешто што ми припаѓаше, единственото нешто за кое бев сигурна, единственото суштество за кое бев сигурна“, вели Лавинија.
„И потоа ја немаше.“
Кога Лавинија ја повика својата сестра близначка за да ја сподели веста, Мишел не беше премногу „изненадена“.
„Сè уште сум изненадена што тоа всушност може да се случи – супер е чудно, супер необично, супер ретко, но има смисла“, вели Мишел.
Мајката на Мишел и Лавинија била ранлива деветнаесетгодишна девојка кога ги родила во Нотингем во 1976 година.
„Таа била злоставувана од нејзиниот очув, па затоа била во згрижувачки семејства и домови за деца во текот на детството“, вели Мишел.
Секогаш кога сестрите прашувале кој е нивниот татко, мајката секогаш одговарала: „Џејмс“.
„Тој не бил присутен во нашиот живот“, продолжува Мишел.
А нивната мајка била отсутна во текот на нивното детство и младост. Кога имале пет години, таа добила стипендија за студирање на лондонски универзитет и ги оставила во Нотингем кај мајката на нејзината најдобра пријателка, која близначките ја нарекувале „Баба“.
„Баба беше строга, не беше многу емотивна, воопшто не нè разгалуваше. Единствената константа што ја имав беше Мишел“, вели Лавинија.
Додека ја имаше својата сестра близначка покрај себе, вели Мишел, се чувствувала безбедно.
„Таа и јас бевме сами против светот“.
На 10-годишна возраст, девојчињата ѝ се придружиле на својата мајка во Лондон. Но, по неколку години, тие повторно беа испратени да живеат во еден од старите згрижувачки домови на нивната мајка.
Тие не можеа да разберат зошто нивната мајка не сакаше да биде со нив.
„Физички и емоционално, таа секогаш беше недостапна“, вели Лавинија.
Иако отсутен поголемиот дел од нивното детство, Џејмс се вратил во нивните животи кога близнаците биле тинејџери.
Лавинија успеала да го пронајде и иако мислела дека го препознала, Мишел никогаш не била сигурна дека е нејзин татко.
Длабоко во себе, таа се сомневала во тоа.
Нивната мајка станала дементна во 2021 година и повеќе не можела да одговори на нивните прашања.
Мишел видела фотографија од Џејмс и била сè повеќе убедена дека тој не е нејзин татко.
„Само помислив, тој дури и не личи на мене“, вели Мишел.
„Затоа го купив ДНК тестот.“
Овој сè попопуларен тест ја открива вистината за семејството и потеклото. Но, Мишел не размислувала за тоа како нејзините резултати би можеле да влијаат на Лавинија кога го испратила примерокот од ДНК на анализа.
Резултатите пристигнале на 14 февруари 2022 година – истиот ден кога починала мајката на Мишел и Лавинија.
Презимето на Џејмс не се појавувало во татковата линија на Мишел – тој не бил нејзин татко.
По неколку недели истрага, Мишел открила дека нејзиниот татко е Алекс, брат на жената која се спријателила со нивната мајка.
Таа ги повикала роднините на Алекс, кои ја предупредиле дека тој со години се бори со алкохолизам и зависност од дрога и дека живее на улица.
Мишел и Лавинија се сретнале со Оливин, за кого Мишел верувала дека е прв братучед и на неа и на нејзината сестра близначка. Веднаш почувствувала поврзаност со неа.
„Едноставно знаев дека е моја крв“, вели таа.
Но, Лавинија не почувствувала никаква поврзаност. Кога Оливин им покажала фотографии од своето семејство, Лавинија не се видела себеси во нивните лица.
Решила да направи и ДНК тест. Не очекувала да добие различен резултат од Мишел, но морала да направи нешто во врска со растечкото чувство на вознемиреност дека семејството на Алекс не е нејзино.
„Само сакав потврда“, вели таа.
Кога го отворила пликото со резултатите и ја видела зачудувачката вистина дека Мишел е нејзина полусестра, била очајна и бесна.
„Бев лута на Мишел што ме натера да поминам низ ова, бидејќи никогаш не ја сакав оваа реалност.“
Имаше уште откритија. Кога Лавинија внимателно ги погледна резултатите, виде дека ни Џејмс не ѝ е татко.
По неколку недели истрага, Мишел открила дека нејзиниот татко е Алекс, брат на жената која се спријателила со нивната мајка.
Таа ги повикала роднините на Алекс, кои ја предупредиле дека тој со години се бори со алкохолизам и зависност од дрога и дека живее на улица.
Мишел и Лавинија се сретнале со Оливин, за кого Мишел верувала дека е прв братучед и на неа и на нејзината сестра близначка. Веднаш почувствувала поврзаност со неа.
„Едноставно знаев дека е моја крв“, вели таа.
Но, Лавинија не почувствувала никаква поврзаност. Кога Оливин им покажала фотографии од своето семејство, Лавинија не се видела себеси во нивните лица.
Решила да направи и ДНК тест. Не очекувала да добие различен резултат од Мишел, но морала да направи нешто во врска со растечкото чувство на вознемиреност дека семејството на Алекс не е нејзино.
„Само сакав потврда“, вели таа.
Кога го отворила пликото со резултатите и ја видела зачудувачката вистина дека Мишел е нејзина полусестра, била очајна и бесна.
„Бев лута на Мишел што ме натера да поминам низ ова, бидејќи никогаш не ја сакав оваа реалност.“
Имаше повеќе откритија. Кога Лавинија внимателно ги погледна резултатите, виде дека ниту Џејмс не е нејзин татко.
Лавинија не беше заинтересирана да открие кој е нејзиниот татко, но Мишел беше решена да добие одговори. Додека ги разгледуваше резултатите од тестот на нејзината сестра, Мишел го пронајде Артур, биолошкиот татко на Лавинија.
Близнаците отидоа да го пречекаат во неговиот дом во Западен Лондон.
„Тој беше малку нервозен, но има енергичен карактер – како мене“, вели Лавинија.
Додека си заминуваа, таа го бакна Артур во образ.
„Чувствував дека нешто ме турка, ме влече да се збогувам со него на тој начин“, се сеќава таа.
Лавинија и Артур сега се блиски, се гледаат неколку пати месечно, честопати заедно со Мишел.
„Се чувствувам како да најдов место каде што припаѓам, а тоа место е со мојот татко“, вели Лавинија.
Артур ѝ кажа на Мишел дека и таа може да го нарече татко.
Близнаците го прашаа Артур дали знае како се зачнати.
„Тој рече: „Твојата мајка ми затропа на вратата. Беше многу вознемирена. Плачеше“, вели Мишел.
„Отиде кај него затоа што не беше безбедна и беше во шок.“
Мишел успеа да го запознае својот биолошки татко, Алекс, преку други новооткриени членови на семејството.
„Тој очигледно беше под дејство на дрога“, вели Мишел.
Сличноста меѓу нив беше неоспорна.
„Тој е мој, јас сум негова, но не чувствував дека е некој што треба да биде во мојата иднина“, вели таа.
„Едноставно морав да знам.“
Близнаците никогаш нема да дознаат дали нивната мајка се сомневала дека имаат различни татковци.
„Тоа сигурно ја излудило“, вели Лавинија.
„Сигурно видела нешто, почувствувала нешто.“
„Мислам дека мама длабоко во себе знаеше, но си го негираше тоа“, вели Мишел.
Како неидентични близначки, Лавинија и Мишел секогаш беа свесни за своите разлики. Вистините откриени во нивната ДНК ги направија тие разлики уште поочигледни, на прв поглед.
Но, тие секогаш ќе делат единствена врска.
„Ние сме чуда“, вели Лавинија. „Секогаш ќе имаме блискост што не може да се раскине.“
„Таа е мојата сестра близначка“, кимнува Мишел. „Тоа не го намалува тоа.“