Skip to content
„Ѓаволот носи Прада 2“ имаше светска премиера во Њујорк, во Lincoln Center, речиси две децении по филмот што ја претвори фиктивната редакција Runway во симбол на модата, медиумите и суровата работна култура. Продолжението, со Мерил Стрип, Ен Хатавеј, Емили Блант и Стенли Тучи, пристигнува во киносалите на 1 мај 2026 година, во момент кога и модната индустрија и традиционалните списанија живеат во сосема поинаков медиумски пејзаж.
Премиерата во Њујорк не беше само филмски настан. Таа брзо се претвори во глобална модна сцена, со црвен тепих што повеќе личеше на висока ревија отколку на класична холивудска промоција. Kathimerini пишува дека интересот околу филмот уште пред премиерата се градел преку меѓународна турнеја во Мексико, Токио, Сеул и Шангај, каде актерската екипа беше дочекувана речиси како музички феномен.
Оригиналниот филм од 2006 година заработи повеќе од 326 милиони долари во светски рамки и стана културна референца многу поголема од својата приказна за млада новинарка во моден магазин. Во центарот беше судирот меѓу амбицијата, личните вредности и моќта на медиумската хиерархија, тема што денес звучи уште поостро, во време кога редакциите, брендовите и инфлуенсерската економија се испреплетуваат.
Во новиот филм, Miranda Priestly се соочува со падот на традиционалното списание, додека Emily Charlton веќе е моќна фигура во луксузен бизнис што може да биде клучен за опстанокот на Runway. Враќањето на оригиналната екипа, заедно со режисерот David Frankel и сценаристката Aline Brosh McKenna, ја прави оваа приказна повеќе од носталгична реприза. Таа станува обид старите ликови да се сместат во нова индустрија, каде престижот повеќе не се мери само со насловна страница.
Затоа „Ѓаволот носи Прада 2“ се враќа како тест за тоа дали филмот што некогаш ја дефинираше гламурозната суровост на модните редакции може повторно да зборува на јазикот на публиката, сега кога светот на списанијата, киното и брендовите изгледа многу понестабилно.