Skip to content
Во многу градови низ светот, станбените објекти, деловните згради и трговските центри се градат први, додека транспортната инфраструктура подоцна се прилагодува на нивните потреби. Тоа често создава дополнителни трошоци и сложени урбани интервенции.
Но во кинескиот урбан експеримент Ксјонган, југозападно од Пекинг, пристапот е целосно обратен. Таму железничката мега-станица е изградена како прв голем инфраструктурен објект, пред самиот град да добие конечна форма.
Овој транспортен јазол зафаќа површина од околу 475.200 квадратни метри, што е споредливо со повеќе од 66 фудбалски терени, и претставува клучна врска меѓу регионот, Пекинг и аеродромот Даксинг.
Според кинеските државни податоци, железничката линија што го поврзува Пекинг со Ксјонган е долга околу 92,79 километри и вклучува повеќе станици, при што Ксјонган е најголемиот транспортен центар на рутата. Патувањето до Пекинг Запад трае околу 50 минути, додека до аеродромот Даксинг само 19 минути.
Во деветтата година од развојот на новата област Ксјонган, населението достигнува околу 1,41 милион жители, а градот постепено се шири околу веќе поставената инфраструктурна основа.
Овој модел на урбан развој се темели на принципот дека прво се гради транспортната мрежа, а дури потоа се развиваат станбените зони, деловните центри и јавните содржини. На тој начин, инфраструктурата не следи град, туку го создава.
Во изградбата се користат напредни технологии како BIM дигитално моделирање, кое овозможува прецизно тродимензионално планирање на секој дел од објектот. Дополнително, во процесот се користат и роботизирани системи за заварување, кои обезбедуваат висока прецизност и конзистентност на челичните конструкции.
Посебно внимание е посветено и на еколошките стандарди. На покривот на станицата се поставени соларни панели на површина од околу 42.000 квадратни метри, кои годишно произведуваат милиони киловат-часови електрична енергија и значително ја намалуваат емисијата на јаглерод диоксид.
Целиот објект е дизајниран како енергетски ефикасен систем, со природно осветлување, звучна изолација и интелигентно управување со потрошувачката на енергија и протокот на патници.
Со ваквиот пристап, железничката станица во Ксјонган не е само транспортен објект, туку функционира како технолошки и урбан систем кој го организира развојот на целиот регион.
