Skip to content
Октомври и ноември се идеалниот период за садење лалиња кои ќе процветаат напролет. Без разлика дали имате двор, градина или само балкон, со правилен избор на место, соодветна длабочина на садење и малку внимание во текот на зимата, можете да обезбедите богато цветање во пролетните месеци.
Лалињата се садат наесен, додека луковиците се во мирување. Студениот зимски период е важен за нивниот природен развој и за формирањето на цветовите што ќе се појават напролет.
Најдобро успеваат на сончеви места, иако одредени сорти поднесуваат и делумна сенка. Почвата треба да биде плодна и добро пропустлива, бидејќи задржувањето вода околу луковиците може да предизвика нивно гниење.
Особено е важно луковиците да се засадат на правилна длабочина. Основното правило е дупката да биде два до трипати подлабока од висината на самата луковица. На пример, луковица висока пет сантиметри треба да се засади на длабочина од приближно 10 до 15 сантиметри.
При садењето, зашилениот дел од луковицата секогаш треба да биде свртен нагоре. Растојанието меѓу луковиците треба да биде најмалку двојно поголемо од нивната ширина, за растенијата да имаат доволно простор за развој.
За погуст и повпечатлив цветен аранжман, лалињата може да се садат во групи. Во градините често се користат 25 до 50 луковици за создавање поголеми цветни површини, во зависност од големината на просторот и посакуваниот изглед.
Тие добро се комбинираат и со други пролетни цвеќиња, како темјанушки, јаглики и нарциси, со што може да се постигне подолг период на цветање и повеќе бои во градината.
Лалињата се погодни и за одгледување во саксии, што ги прави добар избор за балконите и терасите.
За садење во саксија се препорачува мешавина од три дела универзален супстрат и еден дел ситен чакал или друг материјал што ја подобрува дренажата. Меѓу луковиците може да се остави растојание од приближно еден прст, а садот треба да има отвори за истекување на вишокот вода.
Во саксија со пречник од околу 45 сантиметри можат да се засадат приближно 12 луковици, а за погуст распоред и повеќе, доколку има доволно простор.
По садењето, саксијата треба добро да се наводни и да се постави на заштитено место, каде што нема да биде изложена на прекумерна влага.
Лалињата засадени директно во градината обично не бараат дополнително наводнување во текот на зимата, доколку има доволно природни врнежи. Во подолги сушни периоди, сепак, треба да се провери влажноста на почвата.
Со појавувањето на првите листови напролет започнува активниот раст. Во овој период може да се користи течно ѓубриво богато со калиум, кое го поттикнува развојот на растението.
По завршувањето на цветањето, листовите не треба веднаш да се сечат. Потребно е да се остават природно да пожолтат, бидејќи преку нив луковицата собира хранливи материи за следната сезона.
Треба да се има предвид дека не сите сорти лалиња подеднакво успешно цветаат и во наредните години. Некои можат да останат во земјата и повторно да процветаат, додека други даваат најдобри резултати во првата сезона.
При ракување со луковиците се препорачува користење градинарски ракавици, бидејќи кај чувствителни лица може да предизвикаат иритација на кожата. Лалињата не се наменети за јадење, а нивните делови можат да предизвикаат здравствени тегоби доколку се проголтаат.
Затоа, доколку сакате вашата градина или балкон напролет да бидат исполнети со лалиња, сега е вистинското време за садење. Со правилно подготвена почва, соодветна длабочина и добра дренажа, луковиците ќе имаат услови успешно да презимат и да процветаат во следната сезона.
