Skip to content
Толпа луѓе се собраа во зоолошката градина Уено во Токио за да им се прости на последните две гигантски панди во Јапонија, Xiao Xiao и Lei Lei, кои утре ќе се вратат во Кина. Со нивното заминување, Јапонија за првпат по 1972 година ќе остане без и една панда, што ја означува крајот на повеќедецениската ера на овие симболи на пријателство помеѓу двете земји.
Посетителите се редеа и до три и пол часа за да ги видат пандиците, а многумина беа со солзи во очите. „Го доведувам мојот син овде од кога беше бебе, па се надевам дека ова ќе му остане како убава успомена“, изјави Ai Shirakawa, додека друга посетителка рече: „Да го гледаме нивниот раст, од кога беа мали, беше вистинска радост“.
Xiao Xiao и Lei Lei се родени во 2021 година во Уено, како потомство на мајката Shin Shin и таткото Ri Ri, кои исто така беа позајмени од Кина со цел истражување на размножување. Враќањето на пандите е дел од познатата „дипломатија на пандите“ на Кина – пракса со која земјата покажува добра волја, но ги задржува правата на сите животни, вклучително и на младенчињата родени во странство.
За земјите домаќини, поседувањето панди е скапо задоволство – годишната надокнада е околу еден милион долари по пар, а договорите обично траат 10 години. Историјата покажува дека позајмувањето на панди понекогаш се поврзува со трговски преговори – на пример, двата панди позајмени во зоолошката градина во Единбург во 2011 година беа дел од договори за испорака на лосос, автомобили Land Rover и енергетски технологии во Кина.
Заминувањето на Xiao Xiao и Lei Lei се случува во време на особено тензиозни односи помеѓу Јапонија и Кина. Откако јапонската премиерка Sanae Takaichi најави дека Токио може да се вмеша во случај на кинеска агресија врз Тајван, Пекинг реагираше со ограничувања на извозот на ретки земјени метали кон Јапонија. Поради овие напети односи, иднината на какви било нови позајмувања на панди во Јапонија е неизвесна.
Со заминувањето на гигантските панди, Јапонија за првпат по децении останува без симбол на пријателство и природна заштита, што остави многу граѓани и љубители на животните тажни, но и со чувство на загриженост за иднината на меѓународната „дипломатија на пандите“.