Skip to content
Нобеловец ја расипа АИ еуфоријата со предупредување дека вештачката интелигенција можеби нема да го донесе економскиот бум што го очекуваат владите, технолошките гиганти и инвеститорите. Кристофер Писаридис, добитник на Нобеловата награда за економија и професор на London School of Economics, смета дека АИ нема да ги врати западните економии во времето на брз раст на продуктивноста.
Писаридис оценува дека засега има малку докази дека употребата на вештачката интелигенција веќе носи силен раст на продуктивноста. Според него, можно е технологијата да донесе одредени придобивки, но не и нов компјутерски бум како оној од осумдесеттите и деведесеттите години.
Неговата порака директно удира во најголемото ветување на АИ индустријата. Компании, инвеститори и влади со месеци ја претставуваат вештачката интелигенција како технологија што ќе ја забрза економијата, ќе ги намали трошоците, ќе го зголеми производството и ќе го промени пазарот на труд.
Писаридис, кој се занимава со влијанието на автоматизацијата врз работните места, предупредува дека голем дел од работните места во САД и Велика Британија нема да бидат значително погодени од АИ. Тој посочува дека сектори како здравствената нега и угостителството не можат лесно да се претворат во приказна за брз технолошки скок.
Токму тука е слабата точка на големите прогнози. Ако АИ најмногу помага во одредени канцелариски, финансиски и технолошки задачи, тоа не значи дека целата економија автоматски ќе почне да расте побрзо. За да се случи вистински бум, придобивките треба да се рашират низ многу сектори, а не само низ компаниите што веќе се најблиску до технологијата.
Писаридис вели дека за да се исполнат оптимистичките сценарија, најизложените сектори кон АИ, како финансиите, би морале да постигнат огромни добивки во продуктивноста. Според него, таквото сценарио во моментов не изгледа практично.
Истовремено, јавната дебата за АИ се води во сенка на огромни вложувања. Дел од медиумите потсетуваат дека технолошките гиганти трошат стотици милијарди долари за чипови, дата центри и развој на нови услуги со вештачка интелигенција. Но, прашањето останува дали тие инвестиции ќе се претворат во реален економски раст или само во уште една трка по високи очекувања.
Пораката на Писаридис не е дека АИ е бескорисна. Напротив, таа може да помогне во одредени задачи, да заштеди време и да го промени начинот на работа. Но, предупредувањето е дека технологијата сама по себе не е магично решение за слаб раст, стагнација на платите и притисок врз западните економии.
Затоа оваа изјава е важна и надвор од економските конференции. Таа ја става АИ еуфоријата на тест. Ако вештачката интелигенција не донесе нов продуктивен скок, тогаш владите и компаниите ќе мора да одговорат на многу потешко прашање: што ако најголемото технолошко ветување на деценијата не е доволно за да ја раздвижи економијата?
