Италија стана епицентар на западнонилска треска

Западен Нил во Европа продолжува да се шири и во септември, а Италија се издвои како најголемо жариште со 652 локално пренесени инфекции во 65 области. До 17 септември, европските здравствени власти регистрирале 1.482 случаи во 16 земји, што покажува дека сезоната на вирусот повеќе не завршува со летните одмори.

Најновите податоци на Европскиот центар за превенција и контрола на болести покажуваат дека вирусот е потврден во 180 европски области. Италија има повеќе од 40 проценти од сите пријавени инфекции, по што следуваат Грција со 355, Шпанија со 114, Романија со 91 и Франција со 81 случај.

Северна Македонија има 66 локално стекнати инфекции во четири погодени области, со што се наоѓа меѓу земјите со позначително ширење на вирусот во однос на бројот на жители. Податоците се однесуваат на случаи кај кои инфекцијата била стекната во земјата во која е пријавена, а не при патување во странство.

Свежото предупредување од Европа доаѓа откако и Холандија забележа необично ширење на вирусот. До средината на септември таму биле потврдени 28 инфекции кај луѓе, а на 17 септември бројот се зголемил на 29. Холандските власти го откриле вирусот и кај птици, коњи и комарци во повеќе провинции.

Но, најголемиот притисок останува во Италија. Италијанскиот национален институт за здравје ја продолжува засилената контрола од почетокот на мај до крајот на ноември во областите каде што вирусот веќе циркулира.

Тоа е и главниот пресврт во приказната за Западен Нил: топлото време трае подолго, комарците остануваат активни подоцна во годината, а периодот во кој можат да го пренесуваат вирусот се проширува.

Антонино Бела, истражувач во Италијанскиот национален институт за здравје, предупредува дека повисоките температури им помагаат на комарците побрзо да се размножуваат и ја продолжуваат сезоната на пренесување. Италијанските здравствени власти забележуваат дека инфекциите сега се појавуваат на поширока територија и можат да продолжат до доцна есен.

Високиот број во Италија делумно се должи и на развиениот систем за надзор. Италијанските институции истовремено ја следат појавата на вирусот кај луѓето, крводарителите, птиците, коњите и комарците, што овозможува да се откријат и инфекции без видливи симптоми.

Вирусот најчесто го пренесуваат обичните комарци од родот Culex, кои се најактивни од зајдисонце до раните утрински часови. Тие се заразуваат кога се хранат со крв од инфицирани птици, а потоа можат да го пренесат вирусот на луѓе и животни.

Инфекцијата не се пренесува преку вообичаен контакт меѓу луѓето. Ретки случаи на пренос се регистрирани преку крв, трансплантација на органи, бременост или доење, поради што здравствените системи воведуваат дополнителни проверки на крводарителите во погодените области.

Околу 70 до 80 проценти од заразените немаат никакви симптоми. Кај дел од пациентите се појавуваат температура, главоболка, болки во телото и зглобовите, замор, повраќање, дијареја или осип.

Приближно еден од 150 заразени може да развие сериозно заболување на централниот нервен систем, вклучувајќи воспаление на мозокот или на мозочните обвивки. Ризикот е поголем кај повозрасните лица и кај луѓето со хронични заболувања или ослабен имунитет.

Висока температура, вкочанет врат, дезориентација, тресење, мускулна слабост, грчеви или губење на свеста се симптоми за кои е потребна итна медицинска помош. За луѓето нема одобрена вакцина ниту специфичен антивирусен лек, па лекувањето се сведува на ублажување на симптомите и болничка поддршка кај потешките случаи.

Италијанското Министерство за здравство препорачува употреба на средства против комарци, носење долги и светли алишта, поставување мрежи на прозорците и отстранување на застоената вода од саксии, садови, олуци и дворови. Надзорот во Италија ќе продолжи до крајот на ноември, заедно со тестирањето на крводарителите во областите со потврдена циркулација на вирусот.

Рацин.мк ве прашува:

Дали здравите односи, личните граници и репродуктивното здравје треба да се учат во училиште?

Најчитано

Рацин.мк ве прашува:

Дали здравите односи, личните граници и репродуктивното здравје треба да се учат во училиште?