Skip to content
На плажите на јапонскиот остров Окинава научниците пронашле нешто што на прв поглед изгледало како ситни, шарени дамки во парчиња корален скелет. Лабораториските анализи покажале дека станува збор за стопена пластика која навлегла длабоко во порите на коралниот материјал и практично станала неразделен дел од него. Истражувачите оваа нова форма на загадување ја нарекле „пластикорали“.
Откритието е опишано во научен труд објавен во списанието Marine Pollution Bulletin од истражувачи од Okinawa Institute of Science and Technology и Универзитетот на Рјукју. Наместо обично парче пластика што лежи меѓу коралите, кај овие примероци полимерите се стопиле и навлегле во самиот скелет на мртвите корали.
Научниците пронашле пет вакви примероци на три плажи на Окинава, Сосу, Ибу и Одо. Дел од нив биле откриени и во заштитениот национален парк Јанбару на северот од островот. Пластиката била во сина, зелена, жолта и црвена боја, а лабораториската анализа покажала дека станува збор главно за полиетилен и полипропилен, материјали што масовно се користат во секојдневни пластични производи.
Истражувачите сметаат дека еден од можните механизми за нивното создавање се огновите на плажите. Кога пластичниот отпад се изложува на висока температура, тој се топи и може да се залепи за коралните остатоци. Еден од примероците бил пронајден токму на дното на место каде што претходно бил пален оган. Сепак, научниците нагласуваат дека се потребни дополнителни истражувања за точно да се утврди како се создаваат сите вакви примероци.
Коралниот материјал што се натрупува на плажите не е безначаен отпад. Брановите можат повторно да го вратат во морето, каде што парчињата корали служат како подлога на која младите корали можат да се прицврстат. Нивните неправилни форми создаваат и мали засолништа за млади риби и други морски организми.
Токму затоа научниците сакаат да утврдат што се случува кога таквиот материјал во себе содржи стопена пластика.
Засега нема доволно податоци за да се каже какви се директните токсични последици од „пластикоралите“ врз организмите што живеат во гребените. Истражувачите предупредуваат дека тоа допрва треба детално да се испита. Претходни студии, сепак, покажале дека хемикалиите што се ослободуваат од некои вообичаени полимери можат да го нарушат размножувањето и развојот на коралите, а пластичниот отпад може да носи и патогени.
„Пластикоралите“ се дел од поширока група материјали познати како пластигломерати. Тоа се нови хибридни форми создадени кога пластиката физички се спојува со природни материјали како песок, камења или остатоци од морски организми. Новото откритие е специфично затоа што пластиката е поврзана со материјал создаден од жив организам, односно со корален скелет.
Истражувачите сметаат дека ваквите материјали можат да останат во животната средина долго време и еден ден да станат препознатлив геолошки белег на нашата епоха. Во научната литература за тоа сè почесто се користи неформалниот поим „Пластицен“, период во кој човечкото производство и исфрлање пластика остава сè подлабока трага во почвата, морињата и седиментите.
Она што започнало како неколку необични обоени точки во коралниот шљунак на Окинава, така открило уште еден начин на кој пластичниот отпад не само што останува во природата, туку физички се вградува во неа.
