Skip to content
Премиерот Христијан Мицкоски последниве недели ја турка тезата дека Македонија е земја со најниски цени на горивата во регионот и единствена што во екот на кризата ги намалува цените. Таа порака политички звучи силно и лесно се памети, затоа што секој граѓанин ја гледа бројката на бензинската пумпа. Но, цената на литарот сама по себе не кажува многу ако не се стави до платата што тој граѓанин ја носи дома на крајот од месецот.
Бројките навистина покажуваат дека горивото во Македонија е поевтино од повеќето соседни пазари. На 13 април, безоловниот бензин во земјава бил околу 81,5 денари за литар. Во истиот период, во Србија изнесувал 189,63 динари, во Хрватска 1,66 евра, во Босна и Херцеговина 2,79 конвертибилни марки, во Црна Гора 1,45 евра, во Словенија 1,672 евра, а во Албанија 199 леки за литар. Ако се гледа само ценовникот на пумпите, владината теза има основа.
Но, кога на истата табела ќе се стават платите, сликата станува многу понепријатна. Според официјалните статистики за јануари 2026 година, просечната нето плата во Македонија изнесувала 46.617 денари. Во истиот период, во Словенија просечната нето плата била 1.653,73 евра, во Хрватска 1.511 евра, во Црна Гора 1.026 евра, во Босна и Херцеговина 1.644 марки, а во Србија 118.429 динари. Со други зборови, меѓу државите од поранешна Југославија, Македонија има најниска просечна нето плата.
Токму тука паѓа политичката удобност на тезата за „најевтино гориво“. Ако се пресмета колку литри безоловен бензин може да се купат со просечна плата, во Македонија тоа се околу 572 литри. Во Србија се околу 625 литри, во Босна и Херцеговина околу 589, во Црна Гора околу 708, во Хрватска околу 910, а во Словенија околу 989 литри. Тоа значи дека пониската цена кај нас не се претвора автоматски во повисок стандард, затоа што е изедена од многу пониската заработка.
Оттука, проблемот не е дали Мицкоски е во право кога вели дека горивата се поевтини. Проблемот е што таа вистина се претставува како доказ за добар животен стандард, иако статистиката покажува нешто друго. Евтиниот литар не е исто што и достапен литар. А во земја со најниска просечна плата во поранешна Југославија, токму таа разлика е суштината на приказната.