Skip to content
„СпејсИкс“ го изведе 14. тест-лет на „Старшип“, кој за првпат стигна во орбита и успешно распореди 26 сателити „Старлинк“. Мисијата, сепак, заврши порано од планираното, а леталото експлодираше по контролираното спуштање во Тихиот Океан.
„Старшип“ полета од „Старбејс“ во Тексас, по што горниот степен се одвои од носачот „Супер Хеви“ и го продолжи летот кон орбитата.
За време на искачувањето еден од моторите престанал да работи, но леталото ја продолжило мисијата со преостанатите мотори и успеало да ја достигне планираната траекторија.
Овој тест беше значаен и затоа што „Старшип“ за првпат носеше оперативен товар. Во орбитата беа пуштени 26 сателити од новата генерација „Starlink V3“.
Првичниот план предвидувал леталото да остане во вселената околу десет часа и неколкупати да ја обиколи Земјата. Наместо тоа, мисијата била скратена на околу три часа, по што почнало враќањето кон Земјата.
При влегувањето во атмосферата камерите на леталото го снимија создавањето плазма околу неговата површина. „Старшип“ потоа извршил контролирано спуштање во Тихиот Океан.
По допирот со водата леталото се навалило, а преостанатото гориво се запалило и предизвикало експлозија.
Од „СпејсИкс“ не го сметаат тоа за главниот показател за успех или неуспех на тестот, бидејќи целта била системот да стигне во орбита, да распореди товар и контролирано да се врати.
И носачот „Супер Хеви“ успешно се вратил кон океанот и извршил контролирано спуштање. За овој тест компанијата не се обидувала да го фати со механичките краци на лансирната кула.
Летот е важен за развојот на системот „Старшип“, кој „СпејсИкс“ го планира како целосно повеќекратно употреблива ракета за транспорт на товар и луѓе во вселената.
Проектот е важен и за НАСА, бидејќи модифицирана верзија на „Старшип“ треба да се користи како лунарен лендер во програмата „Артемис“.
Пред тоа, „СпејсИкс“ треба да покаже дека системот може сигурно да изведува орбитални летови, повторно да се користи и да полни гориво во орбитата.
