Skip to content
Трамп тврди дека Кушнер и Виткоф преговараат со Иран во момент кога војната меѓу САД, Израел и Техеран влегува во уште поопасна фаза, а секоја најава за дипломатски канал веднаш се претвора во глобална вест. Американскиот претседател денес изјави дека неговиот пратеник Стив Виткоф и зетот Џаред Кушнер разговарале со висок ирански претставник за можен крај на непријателствата, поради што, како што рече, наредил за пет дена да се одложат нападите врз иранската електроенергетска инфраструктура.
Но токму тука почнува и најголемата недоумица. Трамп одби јавно да каже со кого точно разговара Вашингтон, наведувајќи само дека станува збор за човек што тој го смета за „најпочитуван“ и за лидер. Reuters, повикувајќи се на неименуван израелски функционер и извор запознаен со разговорите, објави дека станува збор за претседателот на иранскиот парламент Мохамад Багер Калибаф, кој во последниве денови сè почесто се споменува како влијателна фигура во военото раководење со кризата. Според истиот извештај, дури се разгледува и можност разговорите да продолжат во Исламабад уште оваа недела.
Од Техеран, сепак, стигна брз и остар демант. Калибаф јавно порача дека никакви разговори со САД не се воделе, со што целата приказна доби уште посилен карактер на дипломатски судир околу самата вистина. Дополнителен сомнеж внесе и иранскиот министер за надворешни работи Абас Арагчи, кој уште на 16 март изјави дека неговиот последен контакт со Виткоф бил пред почетокот на војната и дека сите тврдења за понови контакти служат за манипулација со јавноста и со нафтените пазари. Тоа значи дека засега постојат две целосно спротивставени верзии: американска, според која каналот е активен, и иранска, според која такви разговори нема.
Во таква атмосфера, приказната за можните преговори не е само дипломатски детаљ, туку и дел од поширока борба за притисок, време и политичка предност. Доколку навистина постои канал преку Кушнер и Виткоф, тоа би значело дека Вашингтон бара излез од опасната ескалација без нов удар врз иранската инфраструктура. Ако, пак, Техеран е во право и разговори нема, тогаш изјавата на Трамп повеќе личи на порака кон пазарите, сојузниците и домашната јавност дека Белата куќа сè уште држи и дипломатска, а не само воена опција. Во овој момент единствено сигурно е дека можната дипломатија се води во сенка, а недовербата меѓу двете страни е толку длабока што и самото постоење на разговорите станува спорна тема.