Skip to content
Барањето на работодавците за помалку неработни денови отвори и друго прашање: зошто европските стандарди се споменуваат кога се зборува за празниците, а не и за заработувачката и условите за работа?
Претседателката на „Гласен текстилец“, Кристина Ампева, реагираше на иницијативата на Стопанската комора, барајќи споредбата со Европа да ги опфати и обврските на компаниите кон работниците.
Во својата објава, Ампева го насочува вниманието кон неплатениот прекувремен труд, работата на празник и стравот на вработените да пријават прекршување на нивните права. Според неа, разговорот за европски практики е нецелосен ако се сведува на тоа колку денови работникот отсуствува од работа.
„Колку работници си го добиваат она што законски им следува, а колку само си молчат затоа што знаат дека ако се побунат утре може да останат без работа“, прашува таа.
Реакцијата следува откако Комората предложи работниците да избираат два дополнителни неработни дена од празниците што не важат за сите граѓани. Со иницијативата се бара и укинување на префрлањето на неработниот ден во понеделник кога празникот паѓа во недела. Против предлогот се изјасни и Сојузот на синдикатите на Македонија.
Ампева оспорува и како се претставува вкупниот број празници. Посочува дека 11 празници важат за сите граѓани, додека другите се наменети за одделни верски и етнички заедници. Нивното собирање, нагласува таа, не покажува колку слободни денови навистина користи секој вработен.
Таа тврди и дека дел од работниците во приватниот сектор не ги добиваат овие слободни денови, ниту соодветна исплата кога работат на празник.
Во споредбата со европските земји, Ампева ги вклучува и минималните бруто-плати, наведувајќи примери од Хрватска, Словенија, Франција, Германија, Ирска и Луксембург. Нејзината порака е дека повикувањето на Европа треба да значи и заложба за подобар животен стандард на македонските работници.
„Кога веќе Стопанската комора реши да нè споредува со Европа и да објаснува дека имаме многу празници, ајде тогаш да се споредиме со Европа до крај. Не само таму каде што им одговара“, наведува Ампева.
За неа, мерило за приближувањето до европските стандарди се и редовното плаќање на дополнителниот труд, заштитата на бремените работнички и можноста вработените достоинствено да живеат од својата плата.
