Skip to content
Црногорската полиција врати 87 мажи од српска националност во Белград од аеродромот во Тиват поради ризик за националната безбедност. Многу патници беа покриени со тетоважи, а медиумите ги идентификуваа како тим од Чациланд, прогресивни лојалисти кои беа вклучени во задушување на студентските протести.
Во Белград, засега, за овој настан владее молк.
Благодарение на Александар Вучиќ, самитот ЕУ-Западен Балкан за граѓаните на Црна Гора и Србија започна еден ден порано од официјалниот протокол, на аеродромската писта во Тиват. Откако авионот „Ембраер“ Е195 на Ер Србија слета во 10:41 часот наутро, не е познато кој беше повеќе изненаден: патниците кога видоа бројни полициски сили како го опкружуваат авионот, или домаќините кои се најдоа пред првиот тим на „Чациланд“, 87 млади мажи претежно со голема градба, избричени глави и тетоважи. пишува денеска белградско „Време“.
Сепак, оваа неочекувана средба поминала без поголеми проблеми. Сите „гости“ од Белград мирно се упатија кон зградата на аеродромот каде што поминаа низ безбедносна проверка. Два автобуси и неколку нивни камиони, кои дојдоа во Црна Гора претходниот ден како логистички аванс, останаа со недовршена работа бидејќи веќе во 15:35 часот „неформалното обезбедување“ на претседателот на Србија беше спакувано во авионот и вратено на првичната дестинација.
Обидот на Српската напредна странка (СНС) и на српскиот претседател Александар Вучиќ да влијаат врз политичките процеси во Црна Гора завршил со сериозен неуспех, оценува белградскиот неделник „Време“ во анализа посветена на последните случувања во соседната држава. Според текстот, таканаречената „црногорска мисија“ на лојалистите и политичките оперативци блиски до власта во Белград не ги дала посакуваните резултати, туку дополнително го нарушила имиџот на српското раководство.
Во анализата се посочува дека официјален Белград со години настојувал да задржи значително влијание врз политичките случувања во Црна Гора, особено преку партии и структури кои се сметаат за блиски до СНС. Сепак, последните политички развои покажале дека ваквиот пристап повеќе не носи резултати како во минатото и дека влијанието на Вучиќ врз црногорската политичка сцена е значително намалено.
„Време“ оценува дека наместо демонстрација на политичка сила, српското раководство се соочило со непријатна ситуација која во јавноста била протолкувана како дипломатски и политички пораз. Авторот посебно се осврнува на медиумските настапи и пораките што доаѓале од Белград, кои според него не успеале да произведат ефект кај црногорската јавност, туку напротив, придонеле за дополнително зацврстување на ставовите против надворешно политичко влијание.
Во текстот се наведува дека актуелните односи меѓу Србија и Црна Гора сè повеќе се обликуваат според внатрешните политички интереси на двете држави, а не според очекувањата на партиските центри на моќ. Тоа, според анализата, претставува дополнителен предизвик за Вучиќ, кој долго време важеше за политичар со значително влијание во регионот.
Неделникот заклучува дека последниот развој на настаните во Црна Гора претставува уште еден сигнал дека регионалните политички околности се менуваат и дека методите на политичко влијание кои функционирале во минатото денес наидуваат на сè поголем отпор. Во такви услови, „црногорската епизода“ за власта во Белград може да остане запаметена како еден од посериозните политички неуспеси во последните години.
